Oranje heeft een penaltyprobleem. Dat is geen mening — het is statistiek. In negen penaltyreeksen op eindtoernooien verloor Nederland er zeven. De meest recente twee WK-uitschakelingen, in 2014 én 2022, kwamen allebei via strafschoppen — allebei tegen Argentinië. Op het WK 2026 worden er door het nieuwe 48-landenformat meer knock-outwedstrijden gespeeld dan ooit, wat de kans op een penaltyreeks alleen maar vergroot. Het wordt dus de hoogste tijd dat Ronald Koeman zijn huiswerk doet. Wij doen alvast een deel.
Het pijnlijke cijfer: zes van de acht verloren
Laten we beginnen met de harde feiten. In totaal stond Oranje negen keer voor een penaltyreeks op een eindtoernooi, inclusief de Nations League. Liefst zevenmaal ging het mis. Als we de Nations League buiten beschouwing laten en alleen naar WK en EK kijken, verloor Nederland zes van de acht penaltyreeksen. Eén van die zeldzame overwinningen — op het EK 2004 tegen Zweden — wordt zelfs gezien als een historische doorbreking van het 'penaltysyndroom'. Die viering duurde niet lang.
In 2014 verloor Oranje na een halvefinalegelijkspel van 0-0 van Argentinië op penalty's. Acht jaar later, in Qatar 2022, werd de kwartfinale na een 2-2 gelijkspel (inclusief de legendarische invalbeurten van Wout Weghorst) opnieuw via strafschoppen verloren — opnieuw van Argentinië.
Exclusief strafschoppenseries verloor Nederland slechts één van de laatste negentien WK-wedstrijden — de finale van 2010 van Spanje in de verlenging. Uitschakelingen via strafschoppen gelden statistisch als gelijkspel en vallen buiten die reeks. Nederland is in reguliere speeltijd en verlenging een geweldig WK-land. Maar zodra het op de stip aankomt, haperen de zenuwen.
Waarom penalty's bij WK 2026 nog belangrijker zijn
Op het WK 2026 debuteert een compleet nieuw format: 48 landen, 12 groepen, een zestiende finale en daarna de gebruikelijke knock-outstappen. Met een uitbreiding van het deelnemersveld in 2026 is het WK-record voor penaltyreeksen rijp voor de pluk. Op het WK van 2022 waren vijf penaltyreeksen nodig — het meeste ooit op één WK.
Meer knock-outronden betekent simpelweg meer kans op gelijkstand na 120 minuten. Als Nederland de finale haalt, moet het op weg daarheen mogelijk vier knock-outduels winnen. Vier kansen dat het op de stip uitkomt. Vier momenten waarop het recente verleden als een donkere schaduw boven het toernooi hangt.
Ronald Koeman, als je dit leest: neem penaltytraining serieus.
De penaltyspecialisten in de Oranje-selectie
Hieronder de statistieken van de beste penaltynemers uit de mogelijke WK-selectie van Koeman. Gesorteerd op slagingspercentage:
Kenneth Taylor: de verrassing aan kop
Het meest opvallende aan deze lijst is niet wie bovenaan staat, maar wie dat is. Kenneth Taylor — niet de meest genoemde naam als het gaat over stervormige Oranje-spelers — is met 93,8% de meest betrouwbare penaltynemer uit de potentiële selectie.
Taylor scoorde 15 van zijn 16 penalty's en bewees al bij Ajax en bij Lazio dat hij ijskoud is vanaf de stip. De linkspoot schiet met precisie, neemt zijn aanloop rustig en laat zich niet opjagen door de druk van het moment. Als Koeman zijn penalty-volgorde opbouwt, staat Taylor bovenaan de lijst.
Koopmeiners: de meeste ervaring, niet de hoogste score
Teun Koopmeiners is met 42 genomen penalty's verreweg de meest ervaren penaltynemer in de potentiële selectie. Zijn slagingspercentage van 83,3% is uitstekend voor iemand met zoveel pogingen. Bij ervaringsafhankelijke situaties — zoals een beslissende vijfde penalty in een serie — kan zijn mentale rust en volume aan ervaring net het verschil maken.
Memphis Depay heeft zelfs 53 penalty's genomen in zijn carrière, maar zijn percentage van 73,6% is relatief het laagst van de bovenste negen namen op de lijst.
Brobbey: laat hem het niet nemen
Dan Brian Brobbey. Met een slagingspercentage van 28,6% — twee goals in zeven pogingen — is de boodschap duidelijk: als het WK op penalty's uitkomt, is Brobbey als penaltynemer geen optie. Iedereen herinnert zich de huizenhoge misser tegen PSV en de twee gemiste strafschoppen tegen Panathinaikos nog. Zijn kracht ligt elders: zijn fysiek, zijn loopdiepte, zijn pressing. Vanaf de stip is hij simpelweg niet de aangewezen man.
Uitgelichte promotie
De keepers: hebben we een penaltykiller?
Het goede nieuws is dat er een man is die uitblinkt. Het slechte nieuws is dat hij waarschijnlijk niet in de WK-selectie zit.
Robin Roefs, momenteel uitblinkend bij Sunderland in de Championship, heeft met 35,3% een reddingspercentage dat ver boven de andere namen uitsteekt. Ter vergelijking: penalty-held Tim Krul — de man die in 2014 in de blessuretijd werd gewisseld om penalty's te stoppen — had een carrièrepercentage van 12,7%. Roefs zit daar ruim drie keer boven.
Bart Verbruggen, de verwachte eerste keeper van Koeman op het WK, heeft op basis van de huidige statistieken een percentage van 6,7%. Mark Flekken doet het met 4,2% zelfs slechter. Dat zijn ruwe getallen op beperkte steekproeven, maar ze rechtvaardigen de vraag: zou Koeman Roefs als penaltyspecialist-keeper moeten meenemen?
Het precedent bestaat. In 2014 stuurde Louis van Gaal Tim Krul het veld op specifiek voor de penaltyreeks in de kwartfinale tegen Costa Rica. Krul stopte twee penalty's en Nederland won. Eén tactische wissel, één historisch moment. Verbruggen is de basiskeeper, maar Roefs als joker in de achterkant van de selectie is een serieuze overweging waard.
De ideale penaltyvolgorde voor Oranje
Op basis van de statistieken ziet een optimale indeling voor een penaltyreeks er als volgt uit:
- Kenneth Taylor — 93,8%, koel en technisch
- Cody Gakpo — 90,0%, betrouwbaar en ervaren in drukwedstrijden
- Teun Koopmeiners — 83,3%, meeste volume, stabiel karakter
- Justin Kluivert — 87,5%, hoog percentage in lagere steekproef
- Steven Berghuis — 83,3%, gelijkwaardig aan Koopmeiners in percentage
En als het verder gaat: Noa Lang, Donyell Malen, Memphis Depay als geoefend maar minder zeker alternatief.
Conclusie: het penaltyprobleem is oplosbaar — maar niet vanzelf
Het Nederlands elftal verloor exclusief strafschoppenseries slechts één van de laatste negentien WK-wedstrijden. In reguliere speeltijd en verlenging is Oranje een van de sterkste landen ter wereld. Het is de stip die pijn doet.
De goede cijfers van Taylor, Gakpo en Koopmeiners geven hoop. Er is talent genoeg om een betrouwbare lijst samen te stellen. Maar penalty's op training nemen is anders dan penalty's nemen in de 120e minuut van een WK-kwartfinale, met een voetbalwereld die meekijkt.
Koeman heeft de middelen. Roefs als keepersoptie, Taylor als eerste nemer, een duidelijke volgorde en — bovenal — structurele penaltytraining in de aanloop naar het toernooi. Het zijn geen garanties, maar ze zijn veel beter dan improviseren op het moment dat het telt.
Want dat is wat Argentinië twee keer al goed wist te benutten. En er is altijd een volgende keer.
Blijf op de hoogte via bet-experts.nl
Wil je niets missen rondom Nederland op het WK 2026? Bet-experts.nl houdt je voortdurend op de hoogte:




.webp)











.avif)
